Polityka sankcyjna firmy — co powinna zawierać i jak ją wdrożyć

Jeśli Twoja firma prowadzi sanction screening — albo właśnie zaczyna go wdrażać — prędzej czy później pojawi się pytanie: co konkretnie powinno być zapisane na papierze? Polityka sankcyjna to wewnętrzny dokument opisujący zasady weryfikacji kontrahentów wobec list sankcyjnych UE, ONZ i polskiej listy MSWiA¹. Nie jest to akademicka formalność — to Twój główny dowód należytej staranności w razie kontroli prowadzonej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej². Ten artykuł wyjaśnia, co powinna zawierać taka polityka, jakie inne dokumenty są potrzebne, kto powinien ją zatwierdzić i jak ją aktualizować.

Stan prawny na dzień: 2026-05-20.

TL;DR — najważniejsze w pięciu punktach

• Polityka sankcyjna to wewnętrzny dokument firmy opisujący: kogo weryfikujesz, kiedy, z jakich list i co robisz, gdy pojawi się trafienie. Bez niego nawet prawidłowo prowadzony screening trudno udowodnić organowi kontrolnemu.
• Obowiązek weryfikacji wynika bezpośrednio z rozporządzeń UE nr 269/2014³ i 833/2014⁴, które są bezpośrednio stosowane w każdym państwie członkowskim bez potrzeby transpozycji⁵ — oraz z polskiej ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r.⁶
• Pełna dokumentacja składa się z czterech elementów: polityki sankcyjnej, instrukcji stanowiskowej, rejestru trafień i oceny ryzyka sankcyjnego. Czwarty — wzory pism — jest przydatny przy kontakcie z organami.
• Zatwierdzenie powinno nastąpić na poziomie zarządu lub właściciela firmy. Osoba odpowiedzialna za compliance musi być wyznaczona na piśmie.
• Aktualizacja powinna być obowiązkowa co najmniej raz do roku i każdorazowo po istotnej zmianie przepisów lub zakresu działalności firmy.

Czym jest polityka sankcyjna i po co ją mieć

Polityka sankcyjna to dokument wewnętrzny, który opisuje, jak Twoja firma realizuje obowiązek wynikający z unijnych i krajowych przepisów dotyczących środków ograniczających. Nie jest to dokument dla organów — powstaje na użytek własny firmy i jej pracowników. Ale jeśli dojdzie do kontroli przez Szefa KAS, jest to pierwszy dokument, o który zapyta inspektor².

Warto zrozumieć, skąd w ogóle pochodzi ten obowiązek. Rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r.³ i Rozporządzenie Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r.⁴ zakazują zawierania transakcji z podmiotami wpisanymi na listy sankcyjne. Rozporządzenia UE są bezpośrednio stosowane — obowiązują każdą firmę działającą na terenie Unii Europejskiej bez żadnych dodatkowych decyzji krajowych⁵. Polska ustawa z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. 2022 poz. 835) uzupełnia te przepisy o krajowe mechanizmy wykonawcze i karę pieniężną do 20 000 000 zł nakładaną przez Szefa KAS².

Jeśli nie wiesz jeszcze, czy Twoja firma w ogóle podlega temu obowiązkowi — przeczytaj najpierw artykuł czy moja firma musi prowadzić sanction screening, który wyjaśnia, kogo przepisy dotyczą i skąd wynikają.

Sama polityka sankcyjna pełni dwie funkcje. Pierwsza to funkcja operacyjna: pracownicy wiedzą, co mają robić, kogo sprawdzać i co zrobić, gdy pojawi się trafienie. Druga to funkcja dowodowa: w razie postępowania możesz wykazać, że firma działała zgodnie z ustalonymi procedurami, a nie pozostawiała compliance przypadkowi. W praktyce compliance bez dokumentacji to compliance, którego nie da się udowodnić.

Co powinna zawierać polityka sankcyjna

Nie istnieje jeden urzędowy wzór polityki sankcyjnej narzucony przez polskie prawo dla firm spoza sektora finansowego. Oznacza to, że masz pewną swobodę formy — ale treść powinna pokrywać kilka kluczowych obszarów.

Zakres podmiotowy i przedmiotowy

Polityka powinna precyzyjnie określać, kogo dotyczy weryfikacja. Minimum to: klienci przed nawiązaniem relacji handlowej, kontrahenci i dostawcy, pośrednicy i agenci handlowi. Jeśli prowadzisz działalność cross-border lub masz do czynienia z beneficjentami rzeczywistymi (UBO), warto uwzględnić sprawdzanie całego łańcucha własności — sankcje UE obejmują bowiem podmioty, w których osoba z listy posiada ponad 50% udziałów lub sprawuje kontrolę⁷.

Zakres przedmiotowy określa, jakich transakcji dotyczy screening: sprzedaż towarów, świadczenie usług, zawieranie umów najmu, wypłata środków finansowych. Im bardziej precyzyjnie to opisujesz, tym mniej miejsca na wątpliwości operacyjne.

Listy sankcyjne objęte weryfikacją

Wymień z nazwy, które listy sprawdza Twoja firma. Minimum dla każdej polskiej firmy to unijna Consolidated List prowadzona przez Komisję Europejską (DG FISMA)⁸ oraz polska lista sankcyjna prowadzona przez MSWiA i publikowana w BIP¹. Jeśli prowadzisz handel z podmiotami spoza UE lub rozliczasz transakcje w dolarach, rozważ dołączenie listy ONZ⁹ i listy OFAC (Specially Designated Nationals)¹⁰. Firmy z ekspozycją na Wielką Brytanię powinny uwzględnić UK OFSI Consolidated List¹¹.

Warto w polityce wskazać, skąd pobierasz listy i w jaki sposób upewniasz się, że korzystasz z aktualnej wersji. Listy są aktualizowane na bieżąco, bez stałego harmonogramu — unijną Consolidated List DG FISMA modyfikuje każdorazowo po przyjęciu nowego pakietu sankcji lub punktowej zmianie wpisu⁸.

Role i odpowiedzialności

Kto w firmie jest odpowiedzialny za compliance sankcyjny? Polityka powinna wskazywać konkretną rolę (lub z imienia i nazwiska — jeśli firma jest mała): kto zatwierdza wyniki weryfikacji, kto podejmuje decyzję przy trafieniu POSSIBLE, do kogo eskaluje się wynik MATCH. Brak klarownego podziału odpowiedzialności to jeden z najczęstszych problemów przy kontroli.

W małej firmie może to być jedna osoba — właściciel lub wyznaczony pracownik. W większej organizacji warto wprowadzić dwuszczeblową strukturę: pracownik operacyjny przeprowadza weryfikację, osoba wyznaczona przez zarząd zatwierdza wątpliwe przypadki. Niezależnie od struktury, wyznaczenie powinno być udokumentowane na piśmie.

Procedura weryfikacji — krok po kroku

To serce dokumentu. Opisz, jak wygląda sprawdzenie kontrahenta: z jakich narzędzi lub systemów korzystasz, jakie dane kontrahenta wprowadzasz (imię i nazwisko lub nazwa firmy, data urodzenia lub NIP/REGON, kraj siedziby), jak interpretujesz wyniki i jak dokumentujesz każdy krok. Jeśli korzystasz z systemu informatycznego do screeningu, opisz go z nazwy i wskaż, kto odpowiada za jego aktualizację.

Warto wyraźnie określić momenty obowiązkowej weryfikacji: przed każdą nową relacją handlową (przed podpisaniem umowy lub realizacją pierwszej transakcji), a w przypadku stałych kontrahentów — po każdej aktualizacji list lub w ustalonym cyklu (np. kwartalnie). Dowiedz się więcej o tym, jak przeprowadzić weryfikację w praktyce, w artykule weryfikacja kontrahenta pod kątem sankcji.

Postępowanie przy trafieniu

To sekcja, która często bywa pomijana — a jest kluczowa. Polityka powinna opisywać trzy scenariusze wyniku screeningu:

• CLEAR — brak trafienia, transakcja może być kontynuowana, wynik jest rejestrowany.
• POSSIBLE — wynik niejednoznaczny, wymagane dodatkowe ustalenia (porównanie daty urodzenia, numeru dokumentu, kraju) i decyzja osoby wyznaczonej przez zarząd. Decyzja i jej uzasadnienie są dokumentowane.
• MATCH — pewne trafienie; transakcja zostaje zablokowana, środki kontrahenta (jeśli są w dyspozycji firmy) zostają zamrożone, a trafienie zgłoszone właściwemu organowi — Szefowi KAS lub MSWiA².

Opisz też, co dzieje się z już trwającymi relacjami handlowymi, gdy kontrahent pojawia się na liście w trakcie obowiązywania umowy.

Częstotliwość weryfikacji i aktualizacja polityki

Określ, jak często sprawdzasz stałych kontrahentów (np. kwartalnie albo przy każdej istotnej aktualizacji list). Określ też harmonogram przeglądu samej polityki: co najmniej raz do roku i każdorazowo po istotnej zmianie przepisów lub znaczącej zmianie profilu działalności firmy.

Szkolenia

Wskaż, kto i kiedy odbywa szkolenie z zakresu compliance sankcyjnego. Minimum: osoba wyznaczona do prowadzenia screeningu. Dla firm z wyższą ekspozycją na ryzyko — wszyscy pracownicy mający kontakt z klientami i kontrahentami. Udokumentowane szkolenie to kolejny element dowodowy należytej staranności.

Pozostałe dokumenty: instrukcja stanowiskowa, rejestr trafień, ocena ryzyka, wzory pism

Polityka sankcyjna to dokument strategiczny — opisuje zasady. Do codziennej pracy potrzebujesz jeszcze kilku dokumentów operacyjnych.

Instrukcja stanowiskowa

To dokument pisany z myślą o pracowniku, który fizycznie przeprowadza weryfikację. Podczas gdy polityka opisuje „co" i „dlaczego", instrukcja stanowiskowa mówi „jak" — krok po kroku. Powinna zawierać: gdzie zalogować się do systemu lub strony, co wpisać w pole wyszukiwania, jak odczytać wynik, co zrobić z każdym z trzech możliwych wyników, komu i jak szybko zgłosić wynik MATCH lub POSSIBLE. Dobra instrukcja stanowiskowa powinna być czytelna dla osoby, która nigdy wcześniej nie miała do czynienia z compliance sankcyjnym.

Rejestr trafień

Rejestr trafień to bieżący dziennik wszystkich przeprowadzonych weryfikacji. Każdy wpis powinien zawierać przynajmniej: datę weryfikacji, dane identyfikujące kontrahenta (imię i nazwisko lub nazwa firmy, kraj), listę lub listy, które były sprawdzone, wynik weryfikacji (CLEAR / POSSIBLE / MATCH), imię i nazwisko osoby przeprowadzającej weryfikację oraz — w przypadku wyników POSSIBLE i MATCH — opis podjętych działań i ostateczną decyzję. W przypadku wyniku POSSIBLE warto dołączyć uzasadnienie, dlaczego zdecydowano o kontynuacji lub zablokowaniu transakcji.

Rejestr trafień jest najważniejszym dokumentem dowodowym w razie kontroli. Pokazuje, że screening faktycznie był prowadzony — a nie tylko opisany w polityce. Ustawa z dnia 13 kwietnia 2022 r. nie nakłada wprost obowiązku prowadzenia rejestru na firmy spoza sektora finansowego⁶, ale jego brak w razie postępowania może skutecznie podważyć argument o należytej staranności.

Ocena ryzyka sankcyjnego

Ocena ryzyka to dokument opisujący, jakie ryzyko naruszenia reżimu sankcyjnego wiąże się z profilem Twojej działalności. Powinna uwzględniać: branżę i typ klientów (czy masz klientów indywidualnych czy korporacyjnych), geografię transakcji (czy obsługujesz klientów z obszarów podwyższonego ryzyka), rodzaj oferowanych produktów lub usług (czy są to produkty objęte zakazami eksportowymi z Rozporządzenia 833/2014⁴). Wynik oceny ryzyka wpływa na to, jak restrykcyjna powinna być procedura weryfikacji — firma z wyłącznie lokalnymi klientami w branży o niskim ryzyku może przyjąć uproszczony tryb, podczas gdy firma importująca towary z regionów wysokiego ryzyka powinna stosować pełny screening przy każdej transakcji.

Dla firm będących instytucjami obowiązanymi w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. 2018 poz. 723)¹² ocena ryzyka jest elementem obowiązkowym wynikającym wprost z tej ustawy. Dla pozostałych firm ocena ryzyka jest dobrą praktyką, która wzmacnia pozycję w razie postępowania.

Wzory pism

Wzory pism przydają się w dwóch sytuacjach. Pierwsza to zgłoszenie trafienia organowi — Szefowi KAS lub MSWiA — gdy potwierdzisz, że kontrahent znajduje się na liście sankcyjnej²¹. Druga to korespondencja z kontrahentem lub klientem, gdy transakcja zostaje zablokowana. Gotowe wzory pism pozwalają działać szybko i poprawnie w sytuacji, gdy presja czasu jest duża, a konsekwencje błędu — poważne.

Kto zatwierdza i jak aktualizować dokumentację

Zatwierdzenie

Politykę sankcyjną powinna zatwierdzić osoba lub organ uprawniony do zaciągania zobowiązań w imieniu firmy: właściciel, prezes zarządu lub — w przypadku większych organizacji — uchwałą zarządu. Zatwierdzenie powinno być udokumentowane datą i podpisem. W razie kontroli dowodzi to, że compliance nie był inicjatywą jednego pracownika, lecz świadomą decyzją zarządczą.

Jednocześnie warto wyznaczyć na piśmie osobę odpowiedzialną za bieżące stosowanie polityki — z imienia i nazwiska, ze wskazaniem zakresu uprawnień i obowiązków. Jeśli ta osoba zmienia się (odejście pracownika, restrukturyzacja), aktualizacja wyznaczenia powinna nastąpić niezwłocznie i być udokumentowana.

Aktualizacja

Politykę sankcyjną należy przeglądać i aktualizować w trzech sytuacjach. Po pierwsze, cyklicznie — co najmniej raz do roku, z datą i podpisem osoby zatwierdzającej. Po drugie, po każdej istotnej zmianie przepisów — jak uchwalenie nowego pakietu sankcji UE, zmiana polskiej ustawy sankcyjnej z 13 kwietnia 2022 r.⁶ lub wejście w życie krajowych przepisów implementujących Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1226 z dnia 24 kwietnia 2024 r. dotyczącą kryminalizacji naruszeń sankcji¹³. Po trzecie, gdy zmienia się profil działalności firmy: wejście na nowy rynek geograficzny, nowa kategoria klientów, nowy typ produktów lub usług.

Każdą wersję polityki warto archiwizować z datą — nie tylko aktualną, ale i poprzednie. W razie kontroli obejmującej zdarzenia z przeszłości możesz wykazać, jaka wersja polityki obowiązywała w danym momencie.

Dokumentacja jako dowód należytej staranności przy kontroli

Kara administracyjna nakładana przez Szefa KAS na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. może wynieść do 20 000 000 zł². To kara za naruszenie obowiązków związanych z zamrożeniem środków lub zakazem udostępniania środków podmiotowi z listy sankcyjnej. Nie chodzi o samą weryfikację — chodzi o to, co zrobiłeś lub czego nie zrobiłeś, gdy kontrahent okazał się być na liście.

W praktyce organy kontrolne oceniają nie tylko, czy naruszenie nastąpiło, ale też jak firma działała: czy miała procedury, czy były stosowane, czy w dokumentacji widać ślad podejmowanych decyzji. Kompletna dokumentacja compliance — polityka, rejestr trafień, instrukcja stanowiskowa — pozwala pokazać, że działałeś w dobrej wierze i z należytą starannością. To nie gwarancja uniknięcia kary, ale istotny element, który organy uwzględniają przy ocenie sprawy.

Warto też pamiętać o odpowiedzialności karnej. Dyrektywa (UE) 2024/1226 z 24 kwietnia 2024 r. zobowiązała państwa UE do kryminalizacji naruszeń sankcji, a termin jej transpozycji upłynął 20 maja 2025 r.¹³ Polska proceduje krajowy projekt ustawy implementacyjnej — status procesu legislacyjnego ulega zmianom, więc przed podjęciem decyzji compliance warto weryfikować aktualny stan na stronach Rządowego Centrum Legislacji pod adresem legislacja.rcl.gov.pl. Pełny obraz możliwych konsekwencji — w tym odpowiedzialności osobistej właściciela i zarządu — omawia artykuł kary za naruszenie sankcji w Polsce.

Dokumentacja compliance jest też coraz częściej wymagana przez partnerów biznesowych. Firmy z Europy Zachodniej — szczególnie z Niemiec, Holandii i Skandynawii — coraz częściej proszą polskich dostawców i kooperantów o potwierdzenie wdrożenia procedur sankcyjnych. Brak dokumentacji może kosztować kontrakt, nawet jeśli nigdy nie doszło do naruszenia sankcji.

Jak zacząć — checklist wdrożenia dokumentacji sankcyjnej

Poniżej praktyczny plan działania dla firmy, która zaczyna budować dokumentację compliance od zera. Kolejność ma znaczenie — zacznij od podstaw, zanim przejdziesz do szczegółów.

1. Potwierdź, że obowiązek Cię dotyczy. Przejrzyj artykuł czy moja firma musi prowadzić sanction screening i upewnij się, że rozumiesz, skąd wynika obowiązek dla Twojej branży.
2. Wyznacz osobę odpowiedzialną na piśmie. Uchwała zarządu, pisemne pełnomocnictwo lub przynajmniej e-mail zatwierdzający zakres obowiązków — cokolwiek, co można pokazać przy kontroli.
3. Sporządź ocenę ryzyka sankcyjnego. Oceń, jakie transakcje i jakich klientów masz w portfelu, skąd pochodzi ryzyko i jak wysokie jest. Jeden lub dwa strony wystarczą na start.
4. Napisz politykę sankcyjną. Pokryj wszystkie sześć obszarów opisanych w sekcji powyżej: zakres, listy, role, procedura, postępowanie przy trafieniu, szkolenia. Nie musi być długa — pięć do ośmiu stron to rozsądne minimum.
5. Przygotuj instrukcję stanowiskową. Wydrukuj lub udostępnij osobie przeprowadzającej weryfikację w miejscu pracy.
6. Uruchom rejestr trafień. Może to być arkusz kalkulacyjny, baza danych lub moduł w systemie do screeningu. Kluczowe, że każda weryfikacja jest odnotowywana.
7. Przeprowadź pierwsze szkolenie. Przejdź z wyznaczoną osobą przez politykę, instrukcję i rejestr. Odnotuj datę i uczestników.
8. Zatwierdź pakiet dokumentów podpisem zarządu. Data i podpis na stronie tytułowej polityki i oceny ryzyka.
9. Ustaw przypomnienie o przegląd rocznym. Albo wcześniej — jeśli Twoja branża jest narażona na częste zmiany w zakresie sankcji.
10. Przechowuj wszystko przez co najmniej pięć lat. W razie postępowania organy mogą żądać dokumentacji z poprzednich lat.

Jeśli prowadzisz biuro podróży, agencję nieruchomości lub jesteś brokerem ubezpieczeniowym, sprawdź też artykuły branżowe: sanction screening dla biur podróży i turystyki, dla agencji nieruchomości i dla ubezpieczeń.

Jak Sanqto może pomóc

Sanqto oferuje gotowy pakiet dokumentów wdrożeniowych — politykę sankcyjną, instrukcję stanowiskową, rejestr trafień, ocenę ryzyka i wzory pism — przygotowany z myślą o firmach spoza sektora finansowego. Poza dokumentami, oprogramowanie Sanqto do sanction screeningu działa w modelu on-premise: dane Twoich kontrahentów nie opuszczają infrastruktury firmy, a wyniki weryfikacji — MATCH, POSSIBLE lub CLEAR — są automatycznie rejestrowane, tworząc gotowy ślad audytowy. Jeśli chcesz zobaczyć, jak to działa w praktyce dla Twojej branży, wejdź na strony: turystyka i biura podróży, nieruchomości, ubezpieczenia.

Często zadawane pytania (FAQ)

Czy polityka sankcyjna jest obowiązkowa dla każdej firmy?

Przepisy nie nakładają wprost obowiązku posiadania formalnego dokumentu o nazwie „polityka sankcyjna" na firmy spoza sektora finansowego. Obowiązkowe jest natomiast przestrzeganie zakazów wynikających z rozporządzeń UE nr 269/2014³ i 833/2014⁴ oraz ustawy z 13 kwietnia 2022 r.⁶ Polityka sankcyjna jest instrumentem, który pozwala wykazać, że firma te obowiązki wypełnia — i jest powszechnie uznawana za element należytej staranności.

Jak długa powinna być polityka sankcyjna?

Nie ma minimalnej ani maksymalnej objętości. Dla małej firmy z prostym profilem działalności wystarczy pięć do ośmiu stron. Dla firmy działającej w wielu krajach, z szerokim portfelem klientów lub produktami objętymi zakazami eksportowymi — dokument może być znacznie dłuższy. Liczy się kompletność treści, nie objętość.

Czy politykę sankcyjną musi przygotować prawnik?

Nie. Politykę może przygotować właściciel firmy, osoba odpowiedzialna za compliance lub — korzystając z gotowego wzoru — dowolna osoba, która rozumie profil działalności firmy. Zalecane jest, żeby dokument przed zatwierdzeniem przejrzał ktoś z wiedzą prawną lub compliance, ale nie jest to warunek formalny.

Jak często aktualizować rejestr trafień?

Po każdej weryfikacji — zarówno gdy wynik jest CLEAR, jak i przy POSSIBLE lub MATCH. Rejestr, który zawiera tylko trafienia, nie jest rejestrem screeningu — jest tylko rejestrem incydentów. Organy kontrolne oczekują dokumentacji całego procesu weryfikacji, nie tylko wyjątków.

Co zrobić, gdy kontrahent, z którym już współpracujemy, trafia na listę?

Należy natychmiast wstrzymać wszelkie płatności i dostawy na jego rzecz, zamrozić środki kontrahenta będące w dyspozycji firmy (np. zaliczkę) i zgłosić trafienie właściwemu organowi — Szefowi KAS lub MSWiA²¹. Kontynuowanie transakcji po stwierdzeniu trafienia to naruszenie zakazu z rozporządzenia UE, niezależnie od wcześniejszego obowiązywania umowy. Szczegółowe informacje o konsekwencjach prawnych naruszenia znajdziesz w artykule kary za naruszenie sankcji.

Czy rejestr trafień trzeba przechowywać? Jak długo?

Polska ustawa z 13 kwietnia 2022 r. nie określa wprost okresu przechowywania dokumentacji sankcyjnej dla firm spoza sektora finansowego⁶. W praktyce zaleca się stosowanie zasady analogicznej do ogólnych przepisów o przechowywaniu dokumentacji — co najmniej pięć lat — biorąc pod uwagę możliwe terminy przedawnienia postępowań administracyjnych i karnych.

Podstawa prawna

• Rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających — CELEX 32014R0269
• Rozporządzenie Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczące środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie — CELEX 32014R0833
• Ustawa z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. 2022 poz. 835) — ISAP
• Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. 2018 poz. 723) — ISAP
• Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1226 z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie definicji przestępstw i kar za naruszenie unijnych środków ograniczających — CELEX 32024L1226
• Polska lista sankcyjna MSWiA — gov.pl/web/mswia/lista-osob-i-podmiotow-objetych-sankcjami
• Unijna Consolidated List (FSD, DG FISMA) — finance.ec.europa.eu/eu-and-world/sanctions-restrictive-measures_en
• UN Security Council Consolidated List — un.org/securitycouncil/content/un-sc-consolidated-list
• OFAC Specially Designated Nationals List (SDN) — ofac.treasury.gov/specially-designated-nationals-and-blocked-persons-list-sdn-human-readable-lists
• UK OFSI Consolidated List — gov.uk/government/publications/financial-sanctions-consolidated-list-of-targets

Footnotes

Informacja, nie porada prawna. Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady prawnej. Stan prawny na dzień: 20 maja 2026 r. Konkretne obowiązki Twojej firmy zależą od profilu działalności i wymagają indywidualnej oceny — w razie wątpliwości skonsultuj się z prawnikiem lub doradcą compliance.